ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ

Περπάτησα τα σκοτεινά
δρομάκια αυτού του κόσμου
και όσο έψαχνα για φως
τόσο έσβηνε το φως μου.

Στα πλούτη αναρωτήθηκα
να είναι η ευτυχία;
Ή άραγε στην ομορφιά
που δίνουν σημασία;

Όπου στεκόμουν ρώταγα
ποιος ξέρει την αλήθεια.
Με κούρασαν τα ψέματα.
Όχι άλλα παραμύθια.

Διψούσε η άδεια μου ψυχή
όπως διψάει το χώμα.
Την ευτυχία που έψαχνα
δεν είχα βρει ακόμα.

Τότε κάποιος μου μίλησε
με σιγουριά μεγάλη.
Μου είπε για συγχώρηση,
για του Χριστού τη χάρη.

Πως μ’ αγαπάει ο Θεός
και με καλεί κοντά Του
να ζω με τ’ άλλα Του παιδιά
μέσα στην αγκαλιά Του.

Μου είπε για αιώνια ζωή
σε ουράνιο παλάτι
που μας χαρίζει ο Χριστός
χωρίς να θέλει κάτι.

Σαν άκουσα τα λόγια αυτά
έλαμψε η ματιά μου
κι ένα γλυκό φτερούγισμα
ένιωσα στην καρδιά μου.

Θεέ μου….και μένα μ’ αγαπάς;
Τότε, συγχώρεσέ με
και από τούτη τη στιγμή
Εσύ οδήγησέ με.

Τα βήματά μου Κύριε
Εσύ να κατευθύνεις
κι από τα μάτια Σου Θεέ
στιγμή να μη μ’ αφήνεις.

Παίρνω απόφαση ζωής
να ζω στο θέλημά Σου
και τον παλιό μου εαυτό
θάβω στο όνομά Σου.

Δάκρυα τρέχανε καυτά
σ’ όλο το πρόσωπό μου.
Ν’ αλλάξει ήθελα ριζικά
ολόκληρο το εγώ μου.

Και ο Χριστός που εκτελεί
κάθε υπόσχεσή Του
που έδωσε στον άνθρωπο
μέσα απ’ τη Γραφή Του,

ήρθε και με συγχώρεσε
μ’ ένα ζεστό Του χάδι.
Πόσο γλυκά κοιμήθηκα
Θεέ μου κείνο το βράδυ.

Μ’ έπλυνε με το αίμα Του,
μου ‘δωσε σωτηρία.
Κύριος Ιησούς Χριστός
λέγεται η ευτυχία.

(Τζένη Αθανασοπούλου)