Θεοφάνια: Η σημασία του βαπτίσματος του Ιησού στο νερό

ΝΑ, που και φέτος πάλι, γι άλλη μια φορά, ήρθε κι η μέρα των Φώτων! Είναι η τελευταία εκ των λαμπρών εορτών των Χριστουγέννων την οποία, όπως με τις προηγούμενες, θα εορτάσουμε με ανάλογες τιμές…Ίσως μάλιστα και με μεγαλύτερες, αφού κατά την διάρκεια του «καθαγιασμού των υδάτων,» παρευρίσκονται πολλοί από το πολιτικό προσωπικό της χώρας, μουσικές πάντες, τα σώματα ασφαλείας, των ενόπλων δυνάμεων κ.αλ. Αναρωτιέμαι βέβαια,-εγώ αναρωτιέμαι,- εάν μετά το πέρας του τελετουργικού, όπου ο καθένας θαχει γυρίσει στο σπίτι του, αν αυτό, θάχει εκπληρώσει κάποιον σκοπό για τ’οποίο γίνεται. Θα έμαθαν άραγε κάποιοι η θα θυμήθηκαν κάποιοι άλλοι τον αληθινό ΛΟΓΟ για τον οποίον κάθε χρόνο επαναλαμβάνεται αυτή η γιορτή η απλά και μόνο την γιορτάζουν; Είναι δηλαδή το βάπτισμα του Ιησού η αφορμή, για έναν ακόμα γύρο ευχών η εδώ έχουμε κάτι άλλο «ξεχωριστό» και «ιδιαίτερο» τ’ οποίο ως χριστιανοί υποχρεούμαστε,-εάν δεν ξέρουμε,- να διερευνήσουμε και να μάθουμε; Έπειτα, με το βάπτισμά Του, γνωρίζουμε τι μας άφησε ως παράδειγμα; Γιατί περί αυτού πρόκειται! Εάν λοιπόν δεν γνωρίζουμε η δεν μας ενδιαφέρει να μάθουμε,τότε δυστυχώς, μένουμε πιστοί στο τυπικό της εορτής και σε τίποτα άλλο!

Μια ιστορία που μας είναι απίστευτη

Συνηθίζω να λέω, πως τίποτα καλύτερο από την ΓΝΩΣΗ που βγαίνει από μια διδασκαλία σωστή και ορθοτομημένη.

Έτσι λοιπόν, μια ενέργεια σαν κι αυτή του Ιησού να βαπτιστεί στο νερό, θα την καταλαβαίναμε και πιθανόν να την παίρναμε και στα σοβαρά, ΑΝ ΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΑΝ,-η εκκλησία,το σχολείο, οι γονείς μας,- πως έτσι ΕΚΠΛΗΡΩΝΕ ένα προαιώνιο όσο και σωτήριο σχέδιο του Θεού, σημάδια του οποίου εικονίζονται στον κατακλυσμό του Νώε… ΤΟΤΕ,-και μακάρι να το ξέραμε και να το θυμόμασταν πάντοτε αυτό,- από τα κατακλυσμιαία νερά που αφάνισαν ΟΛΟ τον γνωστό κόσμο της εποχής εκείνης, ΔΙΑΣΩΘΗΚΑΝ ΔΙΑ ΤΗΣ ΚΙΒΩΤΟΥ, -που μ’ εντολή του Κυρίου έφτιαξε ο Νώε,- μόλις οχτώ άνθρωποι! Όποιος αναρωτιέται για τον τόσο μικρό αριθμό των διασωθέντων από το νερό, ας λάβει στα σοβαρά υπ’ όψη του, πως ο Νώε ΣΩΘΗΚΕ, γιατί «ήταν δίκαιος άνθρωπος, τέλειος ανάμεσα στους συγχρόνους του» και «Ο ΜΟΝΟΣ που περπάτησε μαζί με τον Θεό!» (Γέν.6:8,9) 

Με το βάπτισμα ΔΕΝ παίρνουμε τ’ όνομα 

ΟΛ’ αυτά τα γεγονότα για τον Νώε, για την δικαιοσύνη του, -την μόνη παραδεχτή από τον Θεό σε σχέση με κείνους που πνίγηκαν- και την διάσωση των οικείων του από τον κατακλυσμό,- ΕΠΡΕΠΕ πρώτον: ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΣΕ ΜΑΣ -γι αυτό προείπα «αν μας δίδασκαν»- ΚΑΙ δεύτερον: Ο ΤΥΠΟΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥ ΒΑΠΤΙΣΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΣΩΖΕΙ. Αυτό επισημαίνει και ο απόστολος Πέτρος, αν βεβαίως ακολουθήσουμε ΕΝΤΕΛΩΣ την σχετικά με το βάπτισμα στο νερό διδασκαλία του ευαγγελίου! (Α΄Πετρ.3:21, Β΄Πετρ.2:5)

Αυτό το λέω για δύο λόγους, που αφορούν τους περισσότερους αν όχι όλους! Ο πρώτος είναι, ότι υπάρχουν πολλοί που διδάσκουν αντίθετα μ’ ότι το ευαγγέλιο ορίζει και μ’ ότι οι απόστολοι έδωσαν εντολές σχετικά με το βάπτισμα να κάνουμε.. Ο δεύτερος, αφορά αυτή καθ’αυτή την γιορτή των Θεοφανίων, όπως αυτή εορτάζεται… ‘Οχι μόνο δείχνει, ότι δεν παίρνουμε υπ’ όψη μας ΚΑΜΙΑ από τις παραμέτρους που βάζει ο ευαγγελικός λόγος αλλά και πως καθ’ όλη την διάρκειά της περνάμε τον χρόνο μας  άσκοπα..! Ποιο πολύ γίνεται αφορμή για περισσότερες δημόσιες συγκεντρώσεις, κοινωνικές εκδηλώσεις, περιπάτους και επισκέψεις στα κοντινότερα, μετά την «αναπαράσταση» του γεγονότος, ουζερί και μεζεδοπωλεία της κάθε περιοχής παρά για να κατανοήσουμε το γεγονός του βαπτίσματος! Την εορτάζουμε λοιπόν αυτή την μέρα..κι έπειτα; Ποιο το όφελος; Εάν έτσι συμμετέχουμε σ’ αυτήν, ΠΡΟΣΘΕΤΟΥΜΕ κάτι στην πίστη μας; Ο καθένας ας το απαντήσει για τον εαυτόν του… Αυτό που λέω -κι ας με διαψεύσει κάποιος,-είναι ότι κάθε χρόνο προσπερνάμε στα «γρήγορα» και δια της «αναπαραστάσεως» ένα από τα μεγαλύτερα «μυστήρια» της εκκλησίας, «ευχόμαστε» και «καλή φώτιση» ο ένας στον άλλον κι έπειτα,- σαν να μην έγινε τίποτα,-ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΜΕ ΠΑΛΙ ΣΤΑ ΙΔΙΑ! Σ’ ότι κάναμε δηλαδή και σε ότι ξέραμε! Όμως ο ίδιος ο Χριστός, μέσω της σημαντικότατης πράξεως του βαπτίσματός Του στο νερό ΜΑΣ ΔΙΔΑΞΕ ΜΙΑ ΑΛΗΘΕΙΑ, την οποία ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΝ οι περισσότεροι ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΉΣΟΥΝ, αφού την ταυτίζουν-κι εδώ είναι το πρόβλημα,- με την ληξιαρχική πράξη γεννήσεως ενός βρέφους που παίρνει τ’όνομά του δια της βαπτίσεως….

ΕΒΑΠΤΙΖΟΝΤΑΝ ΑΝΤΡΕΣ ΚΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

Το βάπτισμα του Ιησού στο νερό, ΔΕΝ ήταν το ίδιο μ’ εκείνο που ο Ιωάννης ο πρόδρομος έκανε βαπτίζοντας για ΜΕΤΑΝΟΙΑ, αλλά με το βάπτισμα που καθιέρωσαν αργότερα οι απόστολοι, από την πρώτη στιγμή της διακονίας τους μετά την έγχυση του Αγίου Πνεύματος την ημέρα της Πεντηκοστής. Το βάπτισμά τους, αυτό που καθιερώθηκε τελικά αντί του Ιωάννη, γινόταν πλέον «ΠΡΟΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΓΑΘΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ» σε ανθρώπους που ΜΕΤΑΝΟΟΥΣΑΝ ΚΙ ΕΠΕΣΤΡΕΦΑΝ ΣΤΟΝ ΘΕΟ. Ήταν αυτοί που ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΑΝ το ευαγγέλιο και ΠΙΣΤΕΥΑΝ στον Ιησού Χριστό! (Πραξ.8:12, 18:8) Πολύ αργότερα από την πρώτη αποστολική εκκλησία, ίσως από τον 3ον αιώνα και μετά, ΠΑΡΑΛΕΙΦΤΗΚΑΝ από τους βαπτίζοντες και βαπτιζόμενους τα προαναφερθέντα στοιχεία, που είναι πρώτα απ’ όλα η » Η ΠΙΣΤΗ» έπειτα η «ΘΕΛΗΣΗ ΤΩΝ ΊΔΙΩΝ» για να βαπτιστούν και τέλος η «ΑΓΑΘΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ,» όπως απαιτούσε η αποστολική παράδοση Η ΟΠΟΊΑ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΛΟΓΟ! Τι θέλω να πω;

Η «ΠΙΣΤΗ» στον Ιησού Χριστό δια του ευαγγελίου προερχόταν από την αναγεννητική δύναμη του Πνεύματος του Αγίου και απευθυνόταν σε άντρες και γυναίκες, προφανώς κάποιας ηλικίας, που ΑΠΟΦΑΣΙΖΑΝ ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΟΙ ΙΔΙΟΙ να βαπτιστούν στο νερό, έχοντας «αγαθή(καθαρή) την συνείδησή τους » διότι είχαν ΜΕΤΑΝΟΗΣΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΑΛΑΙΕΣ ΤΟΥΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣ!

Η φράση  «ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΓΑΘΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ»  προέρχεται από τον απόστολο Πέτρο  και ορίζεται ως » Η ΔΕΣΜΕΥΣΗ» που αναλαμβάνει ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ κάποιος ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΒΑΠΤΙΣΜΑΤΟΣ, απέναντι στον Θεό και στους ανθρώπους που παρίστανται εκείνη την ώρα, ΝΑ ΜΗΝ ΜΕΤΑΚΙΝΗΘΕΙ από την «ομολογία» της πίστεώς του στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού. ΔΥΣΤΥΧΩΣ ακόμα και σήμερα, αυτό που ακολουθείται από κάποιους, είναι όπως προανέφερα ο «νηπιοβαπτισμός», από κάποιους άλλους πάλι «το χρίσμα» που γίνεται χωρίς νερό σε παιδάκια ηλικίας 6-7 χρονών και πάει λέγοντας…

Η σχέση του Θεού με τους ανθρώπους θα ήταν όπως με τον Χριστό

Γνωρίζουμε, πως η σχέση των ανθρώπων με τον Θεό είχε διαρρηχθεί από τον καιρό των πρωτοπλάστων εξ αιτίας της παραβάσεώς τους, η οποία προκάλεσε την  έκπτωσή τους από τον τότε επίγειο παράδεισο και της απομάκρυνσή τους από τον ίδιο.

Με αφορμή το βάπτισμα του Ιησού στο νερό Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΟΡΙΣΕ, ΠΩΣ ΜΙΑ ΕΚ ΝΕΟΥ ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΕΠΑΦΗ ΤΟΥ ΜΕ ΑΥΤΟΝ, ΘΑ ΗΤΑΝ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ. Θα γινόταν δηλαδή ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡΟΤΗΤΑΣ, αυτό δηλ. που ονομάσαμε ποιο πάνω «αγαθή συνείδηση,» τόσο πνευματικής όσο και σωματικής! ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΗ  σ΄αυτήν την θεία σχέση μεταξύ Θεού και ανθρώπου, ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΒΑΖΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ Ο ΚΥΡΙΟΣ,-ελπίζω να το καταλαβαίνουμε αυτό,-αφού ο Θεός είναι Άγιος και το πρόβλημα του αγιασμού το έχει ο άνθρωπος κι όχι ο ίδιος. Έτσι λοιπόν Ο ΙΗΣΟΥΣ, Ο ΕΝΣΑΡΚΩΘΕΙΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΜΗ ΕΧΟΝΤΑΣ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΤΟ ΒΑΠΤΙΣΜΑ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ του Ιωάννη,-όντας ο ίδιος αναμάρτητος,-ΕΔΩΣΕ στους ανθρώπους έναν ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΤΥΠΟ βαπτίσματος που είχε όμως χαρακτηριστικά καθαρότητας, όπως εξηγήσαμε, «ΕΚΠΛΗΡΩΝΟΝΤΑΣ  ΕΤΣΙ ΠΑΣΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΠΟΥ ΠΡΟΕΡΧΟΤΑΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ»! Όμως, αυτό που έκανε ο Ιησούς προκάλεσε την φανέρωση του ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ και γι αυτό την ημέρα την λέμε και Θεοφάνια!  Υπάρχει τόση πολύ ευλογία στην εκτέλεση του λόγου του Θεού, που αυτή απλώνεται και πέρα από εκείνον που βαπτίζεται.. Ο Ιωάννης, ένας άνθρωπος πραγματικά ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟΣ στον Κύριο, ήταν από τους πρώτους αποδέκτες αυτής της ευλογίας, αφού στάθηκε μάρτυρας των όσων έγιναν. Την ίδια και μεγαλύτερες ευλογίες γνώρισαν πολλοί από κείνους τους Ισραηλίτες κι αργότερα και εκ των εθνών χριστιανοί, που πίστεψαν και μετά βαπτίστηκαν, όπως όρισε ο ίδιος ο Κύριος με το παράδειγμα που μας άφησε. Από την ημέρα της Πεντηκοστής κι έπειτα, το βάπτισμα στο νερό του κάθε πιστού που γινόταν ΣΤ’ ΟΝΟΜΑ του ανεστημένου πλέον Ιησού Χριστού, γίνεται αφορμή για ΝΑ ΦΑΝΕΡΩΘΕΊ προσωπικά στον ίδιον ο Τριαδικός Θεός (Πατέρας, Υιός και Άγιο Πνεύμα) με τον τρόπο που ο Ιησούς έλεγε: «Αν κάποιος με αγαπάει, θα φυλάξει τον λόγο μου, και ο Πατέρας μου θα τον αγαπήσει, και θάρθουμε σ’ αυτόν, και θα κατοικήσουμε μέσα σ’ αυτόν.» (Ιωάν.14:23)

ΣΥΜΠΈΡΑΣΜΑ 

Κατά την Κ.Δ. λοιπόν ΔΕΝ ΕΞΑΓΝΙΖΟΥΝ ΟΥΤΕ ΚΑΘΑΡΙΖΟΥΝ ΟΥΤΕ ΑΓΙΑΖΟΥΝ ΤΑ ΝΕΡΑ, – παγανιστική συνήθεια ήταν αυτή άλλωστε,- αλλά Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, που όταν αυτός φτάνει ΑΝΕΜΠΟΔΙΣΤΟΣ στ’ αυτιά των ανθρώπων, μπορεί να φέρει σε κατάνυξη τις καρδιές τους κάνοντάς τους ΝΑ ΜΕΤΑΝΟΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ Σ’ΑΥΤΟΝ,  ΑΠΟΔΟΚΙΜΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΜΑΖΙ ΜΕ ΟΤΙ ΕΚΑΝΑΝ!!! ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΠΡΑΞΗ ΠΙΣΤΕΩΣ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ, ΚΑΘΑΡΟΥ ΠΛΕΟΝ εξ αιτίας της παραδοχής του ευαγγελικού λόγου μέσα του ως την ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΑΛΗΘΕΙΑ που πρέπει ν’ ακολουθεί , ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΒΑΠΤΙΣΜΑ ΣΤΟ ΝΕΡΟ. ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΑΠΤΙΣΜΑ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΦΑΝΕΡΑ ΕΝΩΠΙΟΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ, ΘΑ ΜΑΡΤΥΡΕΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΤΗΝ ΝΕΑ ΔΙΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ, Η ΟΠΟΙΑ ΟΠΩΣ ΕΙΠΑΜΕ, ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ, ΑΥΤΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΌΡΟΥΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΔΙΚΟΥΣ ΜΑΣ. ΑΓΑΠΑΜΕ το Ιησού Χριστόν, ΦΥΛΑΜΕ τον Λόγο Του, ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ το παράδειγμά Του με το βάπτισμα που έκανε στο νερό βαπτιζόμενοι κι εμείς στ’ όνομά Του με «αγαθή την συνείδησή μας» κι έρχεται στον καιρό που θα κρίνει ο Κύριος, ο Πατέρας και ο Υιός δια Πνεύματος Αγίου και κατοικούν μέσα μας!(Αυτό είναι το βάπτισμα στο Πνεύμα το Άγιο)… ΟΠΛΙΣΜΕΝΟΙ Τώρα με τα πνευματικά όπλα που χρειαζόμαστε, ΞΕΚΙΝΑΜΕ τον καλό αγώνα της πίστεως  προκειμένου να ολοκληρωθεί το σχέδιο της σωτηρίας μας από τον Θεό! 

ΟΣΟΙ ΜΕΝΟΥΝ Σ’ ΑΥΤΑ, ΤΟΥΣ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΝΑ ΖΟΥΝ, ΝΑ ΓΕΎΟΝΤΑΙ ΚΑΙ Ν’ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΚΑΡΠΟΥΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ ΜΕΣΑ -Υποχρεωτικα- ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΡΟΑΥΛΙΟΣ ΧΩΡΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΗΣ!!!

Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΠΝΕΥΜΑ ΣΟΦΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΚΡΙΝΟΥΜΕ ΤΑ ΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ, ΑΛΗΘΙΝΗ ΓΝΩΣΗ ΔΗΛ. ΚΑΙ ΣΩΣΤΗ ΚΡΙΣΗ…